İnsan
 

Ağaç, tree

İnsan

Kayıp Gül

Her insan, bir tohumdur aslında…
Toprağın altında beklerken öğrenir: önce sabrı, ortaya çıkmak içinse emek etmeyi…
Karanlıkta bir ümit ışığı aramaya, nefes almaya, yaşama tutunmaya çabalar…

Her insan, bir filizdir aslında…
Cılız, savunmasız...
Işığı öğrenir önce ve ısınmayı ve damla damla yağmurla büyümeyi.
Tabiata alışmayı, bir Güç tarafından korunduğunu bilerek ilerlemeyi…

Her insan, bir fidandır aslında…
Yavaş yavaş tutunur yeryüzüne, gelişirken öğrenir rüzgâra karşı koymayı, savaş etmeyi…
Bazen eğri olmayı, bazen de doğru gitmeyi; bir şekilde büyümeyi öğrenir…

Her insan, bir ağaçtır aslında…
En kuvvetli rüzgarlarla yüzleştikçe öğrenir kökleriyle daha sağlam toprağa tutunmayı.
Gölgesinde birçok sevgi barındırmayı, sarmayı öğrenir..
Dallanır zaman gelir en güzel çiçeklerini açar ve meyvalar yetiştirip titizce sunar insanlara emeğini karşılık beklemeden…
Gövdesi sevdalara siperdir işlenir nakış nakış her çizikte canı yansa da geçmese de yarası kabuk tutmayı öğrenir…
Küçük mutluluklarla yeniler kendini her zerresinden yeniden dirilir…

Her insan bir yapraktır aslında…
Sonbaharında dökülür tek tek dallarından yaprakları. Üşümeyi öğrenir çıplak kaldıkça kolları ve kışın arkasından yeniden doğmayı öğrenir…
Bir ağaç kolay yetişmez aslında…
Her tohum, toprağın altında bekler dirilmeyi…

Kayıp Gül
00.01 28 Nisan 2010, Çarşamba.





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: Akhenaton, 29.04.2010, 09:08 (UTC):
Her inan bir daldır aslında. Kimi zaman kendi kendine tutunur hayata sarılmak için; kimi zaman izin verir başkalarının da tutunmalarına...



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36685569 ziyaretçi (102724468 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.