Öğreniyorum
 

güvercin

Öğreniyorum

Yazan: Kayıp Gül

Hiç bir şeye kızmıyorum artık, kızamıyorum...

Geriye baktığımda yaşadığım her anın, her olayın, her acının beni Yaradan'a yaklaştırdığını anlıyorum…

Nasıl kızabilirim ki! Yaşadığım en acı olayların acısı içimde beni yaratırken Yaradan'a beni yaklaştırırken, sadece artık özgürsünüz diye bağırmak geliyor içimden. Evet, içime hapsettiğim tüm olumsuz duygularımdan arınıyorum yavaş yavaş...

Artık kendimi küçümsemiyorum, yargılamıyorum. Sorularım, soru işaretlerim yok. Kendimi AFFETTİM... Kendimi, beni bana bağışlayan yaşanmışlıklarımı... Özgürüm şimdi... Daha çok hissediyorum hayatı, nefes almayı... Olumsuzluklar kuyusundan çıkarıyorum kendimi. Bu da benim pes etmediğimi gösteriyor. Ve gönlüme yeni bir pencere açıyorum. Her sabah bu pencereden gözlemliyorum hayatı. Bu pencere, sevgiye açılan bir ışık gibi. Belki hatalarım oldu diyorum; ama tek fark var: beni ben yapan ben, hatalarımı bile sevgi ile yaptım. İşte kendimle gurur duymam için güçlü bir neden bu. Kandırmaca değil; hakikat!

Eğer hatalarımı, olumsuzluklarımı sevgi değil de sevgisizlikle yaşamış olsaydım; Yaradan'ı bulamaz daha da saplanırdım o olumsuzluk batağına. Eğer bugün kendimle karşı karşıya geldiğimde Yaradan'ın aşkı varsa içimde ve ben bunu hissedebiliyorsam...

(ÖĞRENİYORUM İNSAN OLMAYI)






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36747809 ziyaretçi (102835881 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.