Ölümden Sonra Akıl ve Şuur Kaybolur mu?
 

ölüm, son

Ölümden Sonra Akıl ve Şuur Kaybolur mu?

Hz. Ömer (r.a):

—Ey Allah'ın Resulü! Şimdiki aklım ve şuurum o zaman da olacak mı? diye sordu. Resûlullah (s.a.v):

—Evet, olacak, buyurdu. Hz. Ömer (r.a):

—O zaman onların hakkından gelir ve sorularına bir bir cevap veririm, dedi.[1]

İşte bu rivayetler, ölüm ile beraber aklın gitmeyip varlığını devam ettireceğine; değişen ve bozulanın ise beden ve azaların olduğuna bir delildir.

Ölen kişi, bu âlemde de aklı başındadır. Nasıl hayatta iken aklı başında olarak elem ve lezzetleri hissediyorsa berzah âleminde de durum aynıdır. Kabirdeki elem ya da lezzet türünden hazları hisseden akıl, şu bedenin azaları değildir. Akıl eni boyu genişliği olmayan batınî (gözle görülmeyen sırlı) bir şeydir. Cüzlere ve parçalara ayrılması mümkün değildir. Eşyanın hakikatini idrak eden varlık da akıldır.

Öyle ki, insanın bütün vücudu ve azaları parça parça edilse, o yine de kendinde mevcut olan aklı vasıtasıyla kâmil bir insandır. Ölümden sonra da durum aynıdır, yani akıl (ve ruh) için ölüm ve yokluk söz konusu değildir.

Muhammed b. Münkedir et-Teymî (rah) der ki:

“Bana ulaşan haberlere göre; kâfire kabrinde, elinde deve hörgücü büyüklüğünde demirden bir topuz bulunan, hayvan cinsinden sağır ve kör bir mahlûk musallat edilir ve kıyamete kadar onu döver. Bu görevli onu göremez ki insafından ötürü topuzunu başka taraflara vursun.”

Ebû Hüreyre (r.a) şöyle demiştir:

“Mümin kabre konduğu zaman Salih amelleri gelir, onu çepeçevre kuşatır. Azap meleği başucundan geldiği zaman okumuş olduğu Kur'ân buna mâni olur. Ayakuçlarından yaklaşmak istediğinde kıldığı namazlar bunu engeller. Ellerinin tarafından yaklaştığında elleri dile gelerek, “Vallahi bu adam benimle sadaka verdi ve benimle dua etti; bu taraftan azap edemezsin” diyerek onu geri çevirirler. Ağzının tarafından yanaşmak istediğinde de tuttuğu oruç ve çektiği zikirler buna engel olurlar. Böylece kılmış olduğu namazları ve Allah için çektiği sabırlar azap meleğine karşı direnişte bulunurlar. Bunun üzerine azap meleği şöyle der:

“Allah'a yemin olsun ki, eğer bir boşluk görürsem orayı hemen dolduracağım.”

Süfyân-ı Sevrî (rah) der ki: “Nasıl ki kişi hayatta iken ailesini çoluk çocuğunu korur ve muhafaza ederse, ölümünden sonra salih amelleri de onu muhafaza eder. Bu esnada ona: ‘Allah yatağını mübarek kılsın. Dostların ne iyi dost, arkadaşların ne iyi arkadaştır' derler.

Huzeyfetü'l-Yemâni (r.a) anlatıyor: Resûlullah (s.a.v) ile birlikte bir cenazede idik. Kabrin başına oturdu ve ona doğru uzun uzun bakmaya başladı ve:

“Mümin (insan) kabrinde öyle sıkıştırılır ki, âdeta boynu, göğsü ve kaburga kemikleri birbirine geçer.” [2]

Hz. Âişe (r.anh) Resûlullah'ın (s.a.v) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:

“Muhakkak kabrin bir sıkıştırması vardır. Eğer bundan birisi kurtulacak olsaydı, o Sa‘d b. Muâz olurdu.”[3]

Enes (r.a) anlatıyor:

“Resûlullah'ın kızı Zeyneb (r.anh) vefat etmişti.[4] Hep beraber cenazeye katıldık. Resûlullah (s.a.v) çok üzgündü. Resûlullah (s.a.v) sonra sekînet ve vakar içinde kabrin başına oturdu ve ellerini semaya doğru kaldırıp dua etmeye başladı. Ardından kabre inip kızını yerleştirdi, onu çok üzgün görüyordum. Kabirden çıkarken gördüğümde ise sevinçli idi, tebessüm ediyordu. Biz Resûlullah'a bu değişikliğin nedenini sorduk, şöyle cevap verdi:

“Kabrin darlığı, onun insanı nasıl sıkıştırdığı ve buna karşın kızım Zeyneb'in zayıf ve güçsüz biri olduğu hatırıma geldi. Bu bana çok sıkıntı verdi. Ben de Allah'a dua edip kızımdan kabir azabını hafifletmesini istedim, duamı kabul etti. Fakat kabir onu öyle bir sıktı ve üzerine daraldı ki, doğu ile batı arsında, insanların ve cinlerin haricîndeki bütün mahlûkat onun sesini işitti.” [5]

Kaynaklar

[1] Beyhakî, İtikâd, s. 180; Süyûtî, Şerhu's-Sudûr, s. 182; İbn Hacer el-Askalânî, el-Metâlibü'l-Aliyye, nr. 4603; Zebîdî, İthâf, 14/363.
[2] Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, 5/407; Hakîm et-Tirmizî, Nevâdirü'l-Usûl, nr. 124; İbn Receb, Ehvâlü'l-Kubûr, s. 101; Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, 3/46; Süyûtî, Şerhu's-Sudûr, s. 156.
[3] Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, 6/55; Tahâvî, Müşkilü'l-Âsâr, 1/248; İbn Receb, Ehvalü'l-Kubûr, s. 99–100; Heysemî, Mecmau'z-Zevâid, 3/46; Süyûtî, Şerhu's-Sudûr, s. 156.
[4] Hz. Zeyneb (r.anh) hicretin 8. yılının başlarında vefat etmiştir.
[5] Taberânî, el-Mu‘cemü'l-Kebîr, 1/745, 22/1054; İbnü'l-Cevzî, el-İlelü'l-Mütenâhiye, 2/908–909; Süyûtî, Şerhu's-Sudûr, s. 108–109; İbn Receb, Ehvâlü'l-Kubûr, s. 102.






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36776437 ziyaretçi (102886151 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.