Deneyim #4
 

karabasan

Karabasan Deneyimi, IV

Sevgili dostum Trues'e beni kırmayıp deneyimlerini bu sitede paylaştığı için teşekkür ederim. Akhenaton (Lusiyen)

Mehmet İsteğin üzerine yaşadıklarımı sana yazmaya başlayacağım yavaş yavaş bazı yerlerde de verdim ama pek detaya inmemiştim sana anlatırken hepsini yazıcam
 
Bir Cinle İlk Temas
 
Şimdi anlatacağım benim yaşadığım bir olay ve hiç bu kadar korktuğumu hatırlamıyorum....Bundan 6 sene önce 18 yaşlarındayken oldu. Ve karabasanlar tarafından sürekli olarak 2 ay boyunca gece 3 te ziyaret ediliyordum...Ve hangi günün gecesinde geleceklerse o günün gündüzünden ben bunu hissediyordum...Yine böyle bir gündü gündüzünden hissettim ama tuhaf giden bir şeyler vardı bu biraz farklıydı sanki estiremedim ne olduğunu ama içimdeki korku çok daha fazlaydı gece oldu henüz bir şey gelmemişti saat 3 sıralarındaydı ama bu tuhaf his o kadar anlatılması güç bir şeydi ki tarifi yoktu vücudumdaki uzuvların reaksiyonları çok farklıydı ne mi oluyordu bana henüz bir şey gelmemişti ama ben bu hissin yüreğime verdiği sıkıntıdan dolayı gözlerimden istem dışı yaşlar süzülmekteydi engel olamadığım ve damarlarım çatlayacakmış gibiydi ve kalbimin orta yerine çöreklenen yoğun bir ağırlık vardı ki en çok ta bu rahatsız ediyordu sanki kalbim boğazımda atıyordu o derece hızlıydı ve sanki yerinden fırlayacakmış gibiydi derken tabiii uyuyamadım saat 3 sıralarına geldiğimde her zaman ki gibi bir karabasan gelişi hissettim hani olur ya rahatsız edilenler bunu çok iyi bilir Yüzüm odanın orta yerine dönüktü geleceğini hissettiğimde arkama döndüm yorganımı kafama çektim ve işte başlıyordu yavaş yavaş geliyordu ilk başta ayaklarımdan başlayıp yukarıya doğru beni kilitlemesini beklerken farklı bir şey oldu ilk varlık odaya girdiğinde yoğun bir leş kokusu geldi burnuma ve ondan sonra ayaklarımdan doğru arkama bir şeyin uzandığını hissettim şimdi diyeceksiniz ki annen ve baban veya da kardeşindir diyeceksiniz biz erkek kardeşimle aynı odada kalırdık ve ranzamız vardı altlı üstlü...ben üstte yatardım...Evet yorganım açıldı arkamdan ve o varlık yavaşça yatağıma uzandı o kadar yavaştı ki uzanması sanki beni bu korkuyla aklımı yitirmemi istiyordu ve ben korkuyordum çok korkuyordum en son yanıma uzandı ben ensemde bir soluk alıp verişi bu nefes o kadar güçlüydü ki yada korkudan bana öyle geldi ve ben o zamanlar dedim ki kendi kendime şimdi bu her neyse ben uyuyor taklidi yapayım uyumadığımı anlamazsa sorun olmaz ensemde nefes seslerini duyana kadar korkuyorum ama hiç kıpırdamadan yatıyordum o sesleri duydum benim yüreğim artık olduğu yerde durmak istemiyordu ve aslında benim kıpırdamadan yatmamın kendi isteğimle olmadığının olduğunu anladım çünkü o nefes sesiyle irkildim titriyorum ama içten vücudumda titrediğimi hissetmiyorum daha doğrusu vücudumu başımdan aşağısını hissetmiyorum.Sonra dua okumaya başladım daha doğrusu çalışıyorum ve besmele bile çekemedim kafamı karıştırıyor yanlış okumamı sağlıyor en sonunda Nas suresini okuyacağım ama hayır o da olmuyor okuyamıyorum ben okudukça kafamı karıştırıyor yanlış okutturuyordu bana...Ve bunlar olurken vücudumdaki kilidin çözülmeye başladığını hissettim ve bende hangi cesaretse arkama dönmeden yatağın içinde elimi hareket ettirip o şeye dokunacaktım merak ediyordum ama bunu yapmayı ben istemiyordum ve elimi bir cesaretle arkama attığımda elime değen şeyin çok sert sanki yağlı bir derisi var gibiydi kirpi kılı gibi elime batan tüylü bir derisi vardı tabi benim korkum daha da arttı...Ve bu sefer arkamda onun varlığını hissederek bu sefer sesli sesli ağlamaya başladım ve neden ben neden diye ağlamaya sonra ne olur bana yardım et ALLAH'ım ne olur dedim ne olur bana yardım et...

Ve en son ALLAH dedim tüm yüreğimle çünkü okumaya çalıştığım tüm sureleri karıştırıyordum ve biliyordum ki asla unutmayacağım yüreğimden asla silinmeyecek bir isim vardı ve bana tek yardımcı olacak varlık yüce Rabbimiz tüm yüreğimle ismini andığımda o arkamdaki varlığın yok olduğunu hissettim....Ve o gittikten sonra yatağımdan kalktım ışığı yaktım erkek kardeşim uyandı abla sen iyi misin dedi gözlerim kan çanağına dönmüş terden sırılsıklam olmuştum o gece zaten abdestli yatmıştım gittim kuran kitabını aldım yüreğimin üstüne koydum defalarca öptüm ama hala ağlıyordum kardeşim öylece bana baktı abla ne olduğunu biliyorum bende hissettim ama o sana geldi seni kilitlediği gibi beni de kilitledi sana dua bile okuyamadım benimde kafam karıştı dedim kardeşimde o yıl kuran kursuna gidiyordu ve kurana geçmişti yarısına yakındı hatim etmesine bilinçliydi bu varlık hakkında abla nasıl gitti ne yaptın dediyse de benim dilim uzun süre çözülmedi korkudan anladı kardeşim kuran kucağımdaydı ve tekrar kardeşimin yanındaki çekyata uzandım kardeşim kuran kitabını baş ucama koydu ışık açık sabaha kadar öylece uzandım bir ara içim geçmiş...Sabah uyandığımda dilimin çözüldüğünü fark ettim kardeşimde korkmamam için sormadı tekrardan nasıl gittiğini....Sonra anladım ki ben kardeşim bana sabaha kadar dua okumuş şimdi rahat mısın yüreğindeki ağırlık kalktı mı diye sorduğunda konuşabilmiştim anladım ki kardeşim dua etti bana....İşte bu kadar bu benim hayatım boyunca an ve an en ince detayına kadar hatırımda kalan en korktuğum anımdı....
 
Gönderen: TRUES






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36630393 ziyaretçi (102629051 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.