Gül Haçlılar (Rosicrucian'lar)
 

Gül Haçlılar (Rosicrucian'lar)

Dante'nin "İlahi Komedya"sı

Gizemlerin gözüpek açıklamalarını içeren "İlahi Komedya", Papalığa bir savaş ilanı niteliğindeydi. Tıpkı İncil'in "Apocalypse" (Mahşer) bölümünde olduğu gibi, Hıristiyan dogmalarına Kabalacı simge ve sayıları cesurca uygulayarak, bu dogmalarda bulunan tüm mutlak değerleri inkar eden "Johannit" ve "Gnostik" özellikler gösteriyordu. Eserde yer alan doğaüstü dünyalara yolculuklar, "Eleusis" ve "Thebes" Gizemlerine giriş törenlerini andırıyordu... Dante, Cehennem çukurundan, başının ve ayaklarının yerlerini değiştirerek, yani Katolik öğretinin tam tersini uygulayarak kurtuluyor ve Şeytan'ı bir merdiven gibi kullanarak yeniden ışığa doğru yükseliyordu. Faust da, yenilmiş Mephistopheles'in kafasına basarak cennete ulaşmamış mıdır? Tüm bildikleri Cehennem'e sırt çevirmek olan kişiler Cehennem'den kurtulamazlar. Onun zincirlerinden ancak Cehennem'e yüzyüze bakma cesareti sayesinde kurtulabiliriz.

Aslında, Dante'nin Cehennem tablosu negatif bir Araf görüntüsündedir. Cennet'i ise, aynı Ezechiel'in "Pentacle"si gibi, bir haç tarafından bölümlenen Kabala çemberlerinden oluşmaktadır. Bu büyük haçın tam orta yerinde bir gül açmaktadır. Böylece, "İlahi Komedya" ile Gül-Haç üstadlarının büyük simgesi ilk kez herkese sergilenmekte ve kesin bir biçimde açıklanmaktadır.

Gül-Haç üstadları için gül, evrensel uyumun canlı ve gelişen bir simgesidir. Bu simge güzellik, yaşam, sevgi ve zevkleri kendinde birleştirir. "Yahudi Abraham'ın Kitabı"nda Flamel, gülü simyacıların Büyük Yapıt'ının simgesi olarak göstermiştir.

Gül ve haçı bir araya getirebilmek, yüksek aydınlanma derecelerinin asıl hedefidir.
 
İslam geleneğinde...Cebrail, öğreten ve yönlendiren melek işlevini taşır ve böylece Hıristiyan geleneğindeki "Kutsal Ruh" niteliğini de kapsamına alır. "İlahi Komedya"da, diğer niteliklerinin yanı sıra, Cennet'in rehberi de Cebrail'dir. İslam geleneğinde de, Cennet'e yükseliş motifi Cebrail ile bağlantılıdır. Dante, eserinde, benzer bir çoşku dolu yükselişi, Virgil ve Beatrice'e yakıştırmaktadır.
 
Dante'nin sunduğu Cennetin İlahi Gülü'nün parlak görüntüsü ile Galahad'ın tanık olduğu gizemli Grail görüntüsü aynıdır.

Gül-Haç Manifestoları

Gül-Haç, eski çağlardan beri aktarılagelen ezoterik bilgeliğe sahip olduğunu ileri süren dünya çapında bir kardeşlik örgütüdür. Örgütün adı, gül ve haçtan oluşan en önemli simgelerinden türetilmiştir. Gül-Haç öğretisi, farklı dinsel inanç ve uygulamaları yansıtan okült unsurlardan oluşur.

Bazıları, 1541 yılında ölen İsviçreli simyager Paracelsus'un, örgütün gerçek kurucusu olduğunu kabul etmektedirler. Diğerleri, 16. ve 17. yüzyıldaki gelişmelerin örgütün yeniden canlanması olduğunu; aslında Gül-Haç öğretilerinin eski Mısır'da filizlendiğini ve Platon, İsa ve İskenderiyeli Philo gibi, sıradışı din ve felsefe önderlerinin de örgüte üye olduklarını ileri sürerler. Ancak, örgütün tarihini 17. yüzyıldan daha eskiye dayandıracak hiçbir kanıt mevcut değildir.
 
Kabala'nın bir arketip olarak psikolojik gücü, özgün Gül-Haçlılar tarafından 17.yüzyılda ortaya konulmuştur. Kim oldukları bilinmeyen bu kişiler, ateşli yazılar ve broşürlerle, "görünmez" mevcudiyetlerini ilan etmişlerdir. Bir örgüt olarak varlıkları hiç bir zaman tatmin edici bir biçimde kanıtlanamamıştır. Ancak, varlıklarına olan inanç Avrupa'da bir histeri dalgası yaratmaya yeterli olmuş ve Francis Yates'in belirttiği gibi, 17. yüzyılda düşün, kültür ve politik kurumların gelişiminde hayati bir rol oynamışlardır.
 
Gül-Haç Kardeşliği Yöneticiler Koleji temsilcileri olan bizler, doğru insanların kalplerinin yöneldiği En Ulu'nun lütfuyla, bu kentte "görünmez" ya da "görünür" olarak bulunuyoruz.
 
Gizli örgütlerin arasında en anlaşılmazı olan Gül-Haç örgütünü incelemek için öncelikle "Fama Fraternitatis" ile işe başlamak gereklidir. Örgütün sözde kuruluş öyküsünü anlatan "Fama", Gül-Haç adını açık ve kesin bir biçimde dile getiren ilk belgedir. Yazarı belli olmayan ilk Almanca el yazısı nüsha 1610 yılında dolaşıma çıkmış ve sonradan bir kaç dile çevrilerek basılmıştır. "Fama"nın ilk basımı 1614 yılında Almanya'da Kassel kentinde yapılmıştır.
 
Fama, Gül-Haç örgütünün kurucusu olan ünlü Christian Rosenkreuz'ün gezilerini anlatır. Rosenkreuz'ün 1378 yılında doğduğu ve tam 106 yaşına kadar yaşadığı ileri sürülmektedir.
 
Rosenkreuz, görünüşe göre tıpta ve insanları iyileştirmekte büyük hünerler göstermiş ve böylece kentteki bilge kişilerin dikkatini üzerine çekmiş. Bu bilgelerin bilim, matematik ve diğer önemli konulardaki bilgilerinden ilham almış. Genç Rosenkreuz hiç gecikmeden ilk planlarını bir yana bırakmış ve Arap bilgeliğini kaynağından öğrenmeye karar vermiş. Şam bilgeleri onu Damcar adlı bir kente göndermişler. Damcar'ın neresi olduğu bugüne kadar belirlenmemiştir ve bir çok kişi bu kenti mitolojik bir kent olarak kabul etmektedir. Fama'da anlatılanlara göre, Damcar'da bulunan "doğanın gizini bilen" bilge kişiler, bu erken olgunlaşmış genci bir yabancı gibi değil, çoktandır beklenen biri gibi karşılamışlar, matematik, fizik, simya öğretmişler ve aralarında "M Kitabı" diye adlandırılan bir gizli eser de dahil bir çok gizemi göstermişler. Bazılarına göre tam adı "Liber Mundi" (Dünya'nın Kitabı) olan bu hazine, tüm evrenin gizlerini açıklamaktaymış. Genç Rosenkreuz bu kitabı Latince'ye tercüme etmeye karar vermiş; böylece Avrupa'ya dönünce bu gizleri başkaları ile paylaşabilecekmiş.

Damcar'da geçen üç yıl sonunda, Rosenkreuz Mısır'a geçmiş. Mısır'da doğa tarihi ile efsanevi Mısırlı bilge Hermes Trimegistus'un metafizik eserlerini incelemiş. Daha sonra, Fas'ın Fez kentine gitmiş. Orada da, sihir ile Kabala'yı öğrenmiş.

Bugünlerde, Rosenkreuz gerçek bir kişi olarak değil, simgesel bir kişi olarak kabul ediliyor. Onun öyküsü örgütün efsanevi kökenini açıklıyor. Fama'ya göre, Rosenkreuz Gizli Bilgeliğe ulaşmış ve Almanya'ya geri dönünce bildiklerini üç öğrencisine aktarmıştır. Öğrencilerinin sayısı bir süre sonra sekize yükselmiştir. Sonradan. bu öğrencilerin her biri değişik bir ülkeye yerleşmiştir.
 
Rosenkreuz 1484 yılında öldü...ve gizli bir mezara gömüldü. Örgütün ilk üyelerinin tümü yaşama veda edince, mezarın yeri unutuldu. Ancak, üçüncü nesilden üstadlar, gizli bir toplantı yeri hazırlarken, mezarı rastlantıyla buldular.
 
Ertesi sabah, kapıyı açtık. Ortaya yedi yüzü ve köşesi olan bir yeraltı mezarı çıktı. Her yüz beş ayak genişliğinde ve sekiz ayak yüksekliğindeydi. Bu mezarda güneş hiçbir zaman ışıldamadığı halde, tavanın ortasında yer alan başka bir güneş her yanı aydınlatıyordu. Mezartaşı yerine pirinç levhalarla kaplı yuvarlak bir altar konulmuştu.

Mezar odasında bulunan simya kitapları, V. Frederick'i öven yarı politik eserlerdi. Tüm bu olanlar, simyacı bir Protestanlığın uyanış öyküsü olarak etrafa yayıldı... Fama'nın öğreti olarak, Dee'nin "Hieroglyphic Monad" isimli eseri ile benzerliği şaşırtıcıdır. Anlaşılan o ki, Dee'nin bu eseri, Gül-Haç yazılarına model oluşturmuştur.

...Fama'ya göre, kitapların arasında, ünlü İsviçreli fizikçi ve simyager Paracelsus'un "Vocabularium" adlı yapıtının da bir nüshası vardı. Oysa, gerçek adı Theophrastus Bombast von Hehenheim olan Paracelsus 1493 yılında dünyaya gelmiştir ki, bu tarih Rosenkreuz'ün ölümünden tam on yıl sonradır.[x12]

 120 Yıl önce Christian Baba'nın arzuladıklarını yerine getirdiklerine inanan kardeşler, mezar odasının kapısını kapatıp mühürlemişler. Artık, tüm dünyanın erdemlerle yenilenmesinin ve çok sayıda yeni üyeye açılmanın zamanı geldiğine dair mesaj aldıklarını biliyorlarmış.
 


"Christian Rosenkreuz'un Kimyasal Düğünü" adındaki kitap bir yıl sonra Strasbourg'ta ortaya çıktı...Alegorik ayrıntılarla dolu olan öykü, aynı zamanda kozmolojik, simyacı, astrolojik, büyüsel ve hatta şövalyelikle ilgili simgeler ile süslü idi.

Öykünün başlangıcında Rosenkreuz bir kutlama törenine hazırlanmaktadır. Ancak, kutlamaya katılana kadar bir çok sınav, deneme ve garip aydınlanma törenlerinden geçmesi gerekir. Tinsel gelişimi simgeleyen bu zorlu sınavların tümünü başarır. Sonunda hedefine ulaşır ve onur konuğu olarak kutlamaya katılır. Böylece "Altın Taş Şövalye Tarikatı"nın üyesi olur. "Altın Taş" simgesi, simyada asal maddelerin altın ve gümüşe dönüştürülmesini sağlayan "Filozof Taşı"na açık bir göndermedir. Eser, "Altın Taş"a ulaşan Rosenkreuz'un asıl amacının tinsel bir değişime ulaşmak olduğunu etraflıca anlatır.

"Christian Rosenkreuz'un Kimyasal Düğünü" adlı eserin, Luther'ci bir papaz olan Johann Valentin Andrea tarafından yazıldığı ileri sürülmektedir. Sosyal yaşamda reformlar gerektiğini düşünen Andrea, bu öyküyü yaratmış ve bastırtmıştır. Bir çok kişi, Andrea'nın, hem ezoterik meraklarını, hem de sosyal değişim arzularını birleştiren Gül-Haç örgütünü kurduğunu düşünmektedir.
 
Andrea'nın ateşli bir Luther'ci olması pek ilgi çekicidir. Zira Martin Luther'in armasında bir gül ve bir haç resimleri bulunmaktaydı.
 
Gül-Haç görüşlerini ileri süren bir çok başka belge kaleme alınmıştır. Bunların hemen tümü, makrokozmos ile mikrokozmos arasındaki ilişkiyi çözümlediklerini savunmaktadırlar. Robert Fludd'ın da benzer bir eseri vardır. Kepler tarafından, Kabalacı simgeciliği kullanan bir gizemci olarak suçlanan Fludd, yazdıklarını hırçınlıkla savunmuştur. Bu sürtüşmenin hemen ardından, Fludd'ı savunan bir çok Gül-Haç'cı belge yazılmış ve tümü de aynı yayımcı tarafından basılarak dolaşıma çıkarılmıştır.

...Bacon, Fludd ve Descartes; bu kişilerin tümünün Gül-Haç'cı oldukları ya da Gül-Haç'çıların peşine düştükleri ileri sürülmüştür.
 
"Apology" (Özür) isimli yapıtında Fludd, Gül-Haç'çıları gerçek Hıristiyanlar ve Hermes Trimegistus'un tinsel izleyicileri olarak tanımlamaktadır. Kendisinin de, örgüte üye olmamakla birlikte, bir mürit olarak kabul edilebileceğini söylemiştir. Hatta, Gül-Haç'ın biçimsel bir örgüt olmayıp, aynı tinsel ve felsefi amaçlara sahip kişilerden oluşan bir akım olduğu kanısını benimsemiştir.

Fludd, geometri, cebir, aritmetik ve optik dahil olmak üzere tüm matematik bilimlerinde geniş bir reform yapılması gerektiğini ileri sürmüştür. Ayrıca ahlak, politika, hukuk, dinbilimi ve ekonomi alanlarının erdemli kişilerce dikkatle incelenerek, daha uyumlu biçime getirilmelerinin gerekliğini de belirtmiş ve bunun Gül-Haç'çı bir ülkü olduğunu söylemiştir.
 
Tüm insanlar, kendilerine hizmet edebilen Cin'lerle kuşatılmıştır. Gül-Haç'çılar cinleri aynalara, yüzüklere ya da taşların içine hapsedebilirler ve gerektiği zaman hizmet etmek üzere özgür bırakırlar. Gül-Haç'çıların bu özelliği, "Bin Bir Gece Masalları" ile folklorize edilmiş olan Arap Gizemciliği ile paralellik gösterir.

Eski Kelt tanrıları İrlanda Hıristiyan folklorunda nasıl perilere dönüşmüşse, İran, Mısır, Babil ve Hint tanrıları da, İslam halk inancında cinlere dönüşmüştür.
 
Gül-Haç'çılar, varolan dünyanın sınırlarına bağımlı olmadıklarını ve yalnızca görünürde ulaşılmaz olan Diğer Tarafa gidip geri gelebildiklerini savunmaktadırlar.
 
Anglia'da bulunan "Societas Rosicruciana"nın üyesi olan Hargrave Jennings, bu rit ve gizemlerin temelde cinsel nitelikli olduklarını vurgulamak için elinden geleni yapmıştır...Gül-Haç felsefesinin dayanağının Tantrik seks olduğu konusunu sürekli işleyen Jennings, bir mason simgesi olan Süleyman Mührünün iç içe geçmiş erkek ve kadın üçgenler biçiminde yaşamı simgelediğini açıklıkla belirtmiştir.





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: Tamer Uyar, 02.10.2010, 10:29 (UTC):
Bu gül-haç kardeşliği ve ilkeleri-inanışları hakkında daha geniş bilgiye nereden ulaşabilirim.Aytunç beyinkiler sanki kişisel kurguları gibi geldi bana



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36696478 ziyaretçi (102743658 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.