Hakkoymaz ile Hakvermez Masalı
 

Hakkoymaz ile Hakvermez Masalı

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde iki arkadaş varmış. Bunlar birbirleriyle çok samimilermiş, yedikleri içtikleri ayrı gitmezmiş. Bunlardan birinin adı Hakkoymaz, diğerinin adı da Hakvermez imiş. Birgün Hakvermez’in paraya ihtiyacı olmuş ve Hakkoymaz’dan 5 kuruş para ödünç almış. Günler günleri, aylar ayları kovalamış; ancak Hakvermez, Hakkoymaz’ın parasını vermemiş. Bir gün pazarda karşılaşmışlar ve Hakkoymaz:

“Arkadaş, kaç zaman geçti paramı vermedin. Ver benim 5 kuruşumu!”

demiş. Hakvermez, duymazlıktan gelip ayrılmış oradan. Aradan yine zaman geçmiş, Hakkoymaz yine Hakvermez ile karşılaşmış ve yine parasını istemiş. Hakvermez yine duymazlıktan gelivermiş. Bir böyle, iki böyle, üç böyle… Hakkoymaz bakmış ki baş edemeyecek sonunda yatağını alıp sermiş Hakvermez’in evinin önüne. Hakvermez, evine her geliş gidişinde Hakkoymaz parasını isteyecekmiş. Hakvermez evine her geliş gidişinde Hakkoymaz önünü kesip:

“Ver benim 5 kuruşumu!”

dermiş. Hakvermez de hiç sesini çıkarmadan evine gelip gidermiş. Sonunda Hakvermez de Hakkoymaz’ın para istemesinden bıkıp usanmış ve:

“Öleyim de şunun 5 kuruşundan kurtulayım artık!”

demiş. Gel zaman git zaman bir gün Hakvermez ölmüş numarası yapmış. Herkes onun öldüğünü sanmış. Ölünce tabi, evine gelen giden olmaz olmuş. Hakvermez’i göremeyen Hakkoymaz, merak edip soruşturmaya başlamış ve Hakvermez’in öldüğünü komşularından öğrenmiş. Öğrenmiş öğrenmesine ancak öldüğüne inanmamış. Hakkoymaz, Hakvermez’in komşularına:

“Rahmetliyle bizim hukukumuz çoktur. Bu yüzden onu ben kendi elimle yıkayayım!” demiş. Hakvermez’in cenazesini yıkamak için kazanlar vurulmuş, sular doldurulmuş, sal ile tabut getirilmiş. Hakvermez’i yıkamak için salın üstüne yatırmışlar. Hakkoymaz, öfkeyle kazandan kaynamış suyu alıp Hakvermez’in başından aşağı dökünce Hakvermez yattığı yerden kalkıp otururmuş. Oturunca, Hakkoymaz:

“Ver benim 5 kuruşumu!”

dermiş. Sonra Hakvermez yine geri yatarmış. Hakkoymaz suyu yine dökünce Hakvermez yine kalkar, Hakkoymaz parasını isteyince yine geri yatarmış. Böyle böyle derken, Hakkoymaz, Hakvermez’i yıkamış. Bu köyün âdetine göre, ölen kişi belki tekrar dirilir diye bir gece mezarlıktaki camide bekletilirmiş. Hakvermez’i de o gece mezarlıktaki camide beklemeye bırakmışlar. O beklerken Hakkoymaz, Hakvermez’in öldüğüne inanmadığından camiye gelmiş ve sessizce caminin penceresinden Hakvermez’i gözetlemeye başlamış. Bu sırada yeni soygun yapmış kırk tane eşkıya, çaldıkları paraları nerede paylaşalım diye düşünürlerken, mezarlıktaki camide paylaşmaya karar vermişler. Tam paraları paylaşırlarken Hakvermez yattığı yerden doğrulup:

“Gelin artık!”

demiş. Hakkoymaz da caminin penceresinden:

“Hepimiz mi gelelim!”

deyince, eşkıyalar:

“Eyvah mezarlıktaki ölüler ayaklandı!”

deyip korkarak oradan kaçmışlar. Onlar kaçınca paraların hepsi Hakvermez ile Hakkoymaz’a kalmış. Paraları aralarında paylaşmışlar. Hakvermez, Hakkoymaz’a:

“Sana borcum kalmadı artık!”

demiş. Birbirlerine sarılıp helalleşmişler. Zengin olup mutlu yaşamışlar.






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36655788 ziyaretçi (102672431 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.