Küçüğüm
 

Küçüğüm

Bircan M.

Seni kollarıma sardığımda o ilk gün anlamıştım sana arkamı dönüp gidemeyeceğimi…

Taş duvarlarımın bahçesinde bir güvercin olurdun çoğu zaman. Dinlenirdim senin beyaz ruhunda…

Tertemiz duygularıma bir bakışında binlerce gül bahçeleri ekerdim. En güzel gülleri yetiştirirdim gülüşlerinde… Sevgi yumakları örerdi ipek dokunuşların…

Sahi, benim seni sevdiğim gibi sen de beni sever miydin?

Bana; "Sen, benim her şeyimsin." derdin ya. Aslında her şeyim olan, sendin... Her adımım, sendin... Her düşüncem, sendin... Her yolum, sendin... Sen, gitsen de benden; ben, senden hiç gidemeyecek kadar tutukluydum… Nasıl başarıyordun bilmiyorum. Huzur da senin adın oluyordu, hüzün de…Her şey olmayı nasıl başarıyordun?

Bana her dediğini yaptırmayı, sadece tek bir bakışınla hükmetmeyi nasıl başarıyordun, hâlâ aklım almıyor…Ben mi çok zayıftım sana karşı?

Sana ne giydirsem yakışıyordu… Ben, seni her hâlinle güzel görüyordum ya da…

Bu yüzden sana isimler koymuyor, tek isimle sesleniyordum… RUHUM…

Uzak kaldığında benden, hasret hançerleri batardı yüreğime… Sana belli etmezdim; ama hep yanımda kal istiyordum… Çünkü seni yanımdayken bile çok özlüyordum…

Sana sarıldığımda, damarlarımda dolaşan şefkat oluyordun… Bu yüzden mi sana her dokunuşum, ılık bir nehir gibi akardı tanımadığım duygularıma…

Neler yaptın bana küçüğüm, hayatıma geldiğinden bu yana… Sen gibi düşünüp sen gibi yaşamaya başladım… Kendim, yokum da sanki yaşamımda sadece sen var gibi…

Bazen sana istemeden kızardım… O zaman üzülür müydün bilemiyorum. Neler oluyordu çocuk rûhunda... Ama hepsi, senin iyiliğin içindi. Birgün anlayacaksın… Seni öylesine sahiplenmişim ki ben, canın yansın istemedim. Bu yüzden de hayatında bir gölge olacak seni uzaktan takip edecektim…

Çok sevmeye korktum seni. Bu yüzden de sevgimi belli etmedim fazla; ama bu, sevmediğim anlamına gelmiyordu… Bu yüzden kırılma bana... Birgün, büyüdüğünde anlayacaksın…

Sana bakan gözlerim, seni büyük görüyor şimdi… Ama yüreğimde hâlâ küçücük ellerin, minik minik hala ayakların. Yere sağlam basamayacak kadar yeni yürüme çabasında. Kısaca yüreğimde hiç büyümüyorsun… Hep çocuk hâlinle seviyorum seni ya da ben büyü istemiyorum… O çocuk gülüşünle bana nasıl bir hayat veriyorsun…

El değmemiş duygularında öyle safsın ki… Sadece seni bana gönderen Rabbime dua ederken bile şükrânlarım oluyorsun sunduğum… Bana emanet edildiğinden bu yana sana iyi bakabildim mi bilemiyorum…

Ah küçüğüm, birgün gideceksin bu diyârlardan tüm tebessümlerimle birlikte. O gün geldiğinde umarım mutlu olursun… O zaman belki ben de kabullenirim büyüdüğünü. O yüzden sarıl bana birgün ayrılacakmışız gibi… Senin yattığın sine, boş kalacak. Ama orada hep senin hatıraların olacak…

Ve bil istiyorum, nereye gidersen git, bana ihtiyaç duyduğunda yanında olacağımı… Ve en değerlim olduğunu…

Sevgi, bir nefes ve sana bir nefes kadar yakın olduğumu bil…

Seni seviyorum küçüğüm… Çok seviyorum...





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: Kayıpgül, 10.06.2010, 16:01 (UTC):
Kim...Bu küçük kız yabancı değil yeğenim kimbilir belki sana getirim birgün:)Pek bi kibar...

Yorumu gönderen: kim, 10.06.2010, 15:52 (UTC):
sen bizim eve gelirmisin..benim kizim olurmusun:))içimde bi ukdedir bölesi bir kiz evlat:( çocuklar guzeldir onlar diilmidir bizim eserimiz bizim emegimiz en güzel gunlerimiz gecen ömrumuz.. ne yazilsa cizilse azdir..bende bebegimi çok seviyorum:) eline saglik..bebek gibi cici bi anlatim olmuş:))



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36892371 ziyaretçi (103087950 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.