Kabullenemiyorum Yokluğunu
 

özlemek, yokluğun, hasret, aşk, duygu

Kabullenemiyorum Yokluğunu

Ayşegül Osmanoğlu

İçimi kaplayan bir garip sızı;
Kabullenemiyorum yokluğunun soğukluğunu.
Karanlık gecemin kayan yıldızı;
Avuçlarımda uçuşuyor, tutamıyorum boşluğunu.

Düşündün mü, tek başıma nasıl taşırım;
Bana ağır gelen bizi paylaşalım gel de.
Işığının izdüşümü gibi yaşarım,
Sana bağlıdır varlığım, yeter ki "Gel!" de...

Kavuşmanın perdesini kaldırır sonsuzluk;
kaçınılmazdır buluşmak, beklenen topraklarda.
Koşarcasına kollarına atılmaktır mutluluk,
Şükür ki, ölümden sonra da ümitler var da...

Bekle, yollar, hep aynı durakta son buluyor;
Yüzünü dönüp gitme, ne bu aceleci rüzgarlar!
Gözünü açtığın iklimler, yabancı geliyor,
Öyle ebedî bir mevsim ki, ne kış var, ne bahar...

Ayşegül Osmanoğlu,
25 Temmuz 2010, Pazar.






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36704845 ziyaretçi (102759281 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.