Kelimelerin Gücü Adına
 

kelime, kelimeler

Kelimelerin Gücü Adına

Bircan M.

Kelimeler, hayatımıza yön veren ve en çok kullandığımız iletişim aracımız… Kelimeler, olmazsa olmazımız…Onları doğru ve yerinde kullanmak büyük bir dikkat ister… Boşuna dememiş atalarımız; "Tatlı dil, yılanı deliğinden çıkarır." diye…

Yani kelimeler, kişiyi rezil de eder vezir de… Bu, biraz benim tarafımdan mutasyona uğramış bir deyim oldu…

Her şey. dilimizin ucunda. İstersek, o dilden dökülen kelimelerden bir cephane deposu yaratabiliriz…Hiç düşünmeden mermiye çevirebiliriz… Ağzı olan konuşuyor hesabı… Umutları kırabiliriz… Sadece tek bir kelime ile koskoca bir geleceği yok edebiliriz… Her şey, dilimizin ucunda. Ne kadar güçlü bir silah taşıyoruz değil mi?

İstersek bir çiçek bahçesi yaratabiliriz… İhtiyacı olanları kelimelerimizle ısıtabiliriz…

Onları mucizeye çevirebiliriz…Her bir kelimeyi sevgi ile çoğaltabiliriz…Birkaç sevgi sözü sarf etmek sanırım kelime hazinemizden hiçbir şey azaltmaz belki de çoğaltır…

İsteğimiz dışında olanlarsa tabir yerindeyse densizlik… Bunu ben demiyorum… Ama kızgın birilerini gördüğünüzde sıkça duyulan bir deyimdir… Bak şu densize ağzından çıkanı kulağı duymuyor… Kendi söylediklerimizi işitemeyecek kadar sağır da mı olduk?

Ben, kelimeleri hayatımızda bir bulmacaya benzetiyorum… Her bir kareyi dikkatli bir şekilde doldurmak gerekiyor… Tek bir harfi kaydırsanız, geri kalan kutucuklarda da kayma olacaktır… Hayatımız, bulmacadan ibaret ve hayatımızın bulmacasını dikkatli doldurmamız, büyük bir marifet istiyor… Tek bir eksik, büyük bir boşluğa neden olabiliyor…

Bazen dillerimizden dökülen kelimeler, bir bıçak gibi yaralayabiliyor karşımızdakileri… Ve zaman geçse de söyleyenin unuttuğu kelimelerin yarası iyileşse de iz bırakıyor… Yara alanlar, iyi bilirler…

Bu yüzden Mevlana'nın söylemiş olduğu bu söz hoşuma gider… "Akıllılar, sözlerini altın tartan terazide tartarlar." der…Hepimiz insanız tabiî ki. Hatalar, kusurlar, bizler için. Kimse mükemmel değil… Ama farkındaysak, özen göstermek zor olmamalı…

İletişimde tek eksiğimiz, bırak altın tartan teraziyi, hiç terazi kullanmıyoruz artık…

Kelimelerin de sabrı tükendi… O an ne düşünüyorsak, pat söylüyoruz… Ama burada sessiz ve kendini ifade etmekte zorlananlara haksızlık yapmayalım… Aramızda kelimelerin gücünü, sihrini bilen insanlar var… Tek bir kelimesini boşa kullanmayan insanlar var…

Kişilik, en başta ifade şeklinden ele veriyor kendini… Fakat kişiliği kurnaz ve entrikalarla dolu kelimelere saklayanlarda var… Akıllıca kendi çıkarları için kullananlar var… Yalana çevirenler, hiç düşünmeden iftiraya çevirenler var… Bunun gibi daha neler var… Kelimelerden bomba taşıyanlar var… Patladığında kendisi de yok olan…

Ama o kelimeleri sadece samimi olmakla bile milyonlar verilip alınan hediyelerden daha kıymetli hale getirenler de var… Koşulsuz dağıtanlar, sadece birkaç kelime ile ümit verenler var… Hatta en mutsuz olduğumuz anlarda birkaç sözle tüm sıkıntılarımızı unutturanlar var…

Nasıl oluyor anlamıyorum… Huzur duyacağımız kelimeler de dudaklarımızın arasında, mutsuz olacağımız kelimeler de... Buyur, çık işin içinden…

Her şeyin kendi dilimizde olduğunu bilmek, güzel. Aslında hiçbir şey için geç değil…

Şimdi hepimiz, kelimelerimizi gözden geçirip "güç bende artık" diyebiliriz…

Kelimeler, tabiî ki altın tartan terazide tartılmaz; ama kalp süzgecinden geçip mantık terazisinde tartılabilir…






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36747928 ziyaretçi (102836175 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.