Medd-i Tabiî (Ders 12)
 

Medd-i Tabiî

Kurân ve Tecvit Dersleri 13

Medd-i tabiî (Tabiî med): Harf-i med denilen و, ى ve ا'den biri bulunup da ondan sonra "sebeb-i med" denilen "hemze" ya da "sükûn"dan biri bulunmadığında, medd-i tabiî olur. Örneğin,

اُوذِينَا اُوتِينا
Ûzînē Ûtînē

gibi...

Medd-i tabiî, bir elif miktârı uzatılır. Bit elif miktârı demek, bir elif diyecek ya da yazacak kadar veya bir parmak kaldıracak kadar uzatmak demektir.

UYARI: Medd-i tabiîleri bir elif miktarından fazla uzatmak, câiz değildir. Bazı hâfızlar ya da yüzünden Kurân-ı Kerîm okuyanlar, makam yapacağım diye özellikle duraklarda وَادْخُلِى, جَنَّتِى, سِرَاجًا ya da مُنِيرًا gibi kelimelerde bir elif miktârından çok uzattıkları görülmektedir ki; bu, çok önemli ve ciddî bir hatadır.[1]

<< Önceki Ders / Sonraki Ders >>

Kaynaklar

[1] Tam Karabaş Tecvîdi, s.18.






Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
  19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 13904757 ziyaretçi (56210978 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1152 x 864 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.