Nostradamus
 

Nostradamus, Nostradamus' Biography (English and Turkish Language), Nostradamus'un Hayatı, Biyografi

Nostradamus

Nostradamus'un Hayatı (Türkçe)

Nostradamus ya da gerçek ismiyle Michel de Nostre Dame 14 Aralık 1503 tarihinde Avignon ile Arles arasında yer alan Saint - Remy de Provence'de dünyaya geldi. Doğduğu ev halen görülebilir durumdadır. Babası Jaume de Nostre Dame bir noterdi ve çocukluk arkadaşı olan Reyniére de Saint-Remy ile evlenmişti. Nostradamus'un dedesi olan Jehan de Saint-Remy Anjou kralı René'nin doktoruydu.[1]

Nostredame soyadının Yahudi olan dedesinden geldiği ileri sürülür.[2] Nostradamus'un babasının ataları İsaşar adlı Yahudi kabilesinden gelmişlerdir. Söz konusu kabilenin eski Ahit'te adı geçen birçok peygamberin bağrından çıktığı bir kabile olduğu ve İşaya Yeremya ve Malaki ile Nostradamus arasında doğrudan bir kan bağı olduğu ifade edilir. Nostradamus'un dedesi Jehan Yahudi mistizmi Kabala ve astroloji ile yakından ilgiliydi. Bu yüzden küçük Michel henüz altı yaşından itibaren bu ilimlerle ve o devirde çok önemli olan çeşitli otlar ve bitkilerle ilgili bilgilerle yetiştirildi.

Genç yaşta Yunanca Latince ve İbranice öğrenen Michel dedesi öldükten sonra ailesi tarafından eğitimini tamamlaması için Avignon'a gönderildi. Okulda tabiat ilgili derin bilgileri ve olağanüstü hafızasıyla herkesi şaşırtıyordu. Bir metni bir kez okuması yeterliydi; tek kelimeyi bile şaşırmadan baştan aşağı tümünü ezbere tekrarlıyordu.

Avignon'daki okulda Latince'sini hayli ilerletti ve 1521'de Montpellier Tıp Okuluna girdi. O zamanlar astroloji tıp öğrencilerine ek ders olarak okutuluyordu.[1]

İlaç ve Tıp konusundaki ilk eğitimini Montpellier Fakültesi'nde aldı. 1531'de soylu bir ailenin kızıyla evlendi. Bu evlilikten iki çocuğu olmuşsa da, eşi ve çocukları 1534'teki salgın sırasında öldüler. Agen'de tanıdığı Rönesans aydını denilebilecek Julius Sezar Skaliger adlı İtalyan'dan Okültizm hakkında bir hayli bilgi aldı.[2]

Öğrenimine devam ettiği bu dönemde ortaya çıkan veba salgını her yeri kasıp kavuruyordu. Michel De Nostre Dame üniversiteyi terk etti ve dört yıl boyunca Narbonne Taulouse ve Bordeaux kentlerinde yaşayan insanları tedavi etmek için uğraştı. Ardından Montpellier'e geri dönerek doktorasını aldı. Hocaları onun bu salgın bölgelerinden nasıl olup da sağ çıkabildiğine şaşırıyorlardı.

Diplomasını eline aldıktan sonra Languedoc ve Provence'de epeyce gezip durdu. Hayatını doktorluk yaparak ve bir yandan da çeşitli makyaj boyaları parfümler imal edip satarak kazanıyordu.

Daha sonra Agen'e geldi. Orada evlendi ve iki çocuğu oldu. Ancak her ikisi de çok küçük yaşta öldüler. Ardından 1539'da karısını da ani bir ölümle yitirdi. Bunun üzerine orayı terk ederek sekiz yıl boyunca Fransa ve İtalya'nın bazı yörelerini dolaşıp durdu.

Durugörü yeteneği bu seyahatleri sırasında ortaya çıktı. Anlatılanlara göre günün birinde yolda rastladıkları genç bir keşişin yanına giderek önünde diz çöktü. Yanındakiler hayretlerini gizleyemeyerek neden böyle garip bir davranışta bulunduğunu sormaları üzerine ise; "Papa'nın önünde diz çökülür." yanıtını verdi. O genç keşiş yirmi yıl sonra Papa IV. Sixte diye tanınacak olan kişiydi. Bu yıllarda Babil Mısır ve Kalde'de majik çalışmaları da inceleme fırsatı buldu.

1544'de Marsilya'ya gitti; çünkü orada veba salgını başlamıştı. Ardından 1546'da salgının korkunç boyutlara ulaştığı Aix-en-Provence'a ve bunu takiben de Lyon'a gitti ve hastalıkla savaştı.[1]

1547 yılında kardeşi Berthard de Nostre-Dame kendisini Salon kentine davet etti ve onu genç bir dul ile tanıştırdı. Hemen evlendiler ve Michel de Nostre-Dame bu küçük kente yerleşti. Bu evlilikten altı çocuğu oldu. Anne Ponsard adlı ikinci eşiyle oturduğu ev günümüzde Nostradamus Müzesi olarak bilinir. 1546-47 yıllarında baş gösteren veba salgınları sırasında hazırladığı özel tedavi yöntemleri ve ilaçlarla ün yaptı. 1547 ile 1549 arasında yaptığı İtalya yolculuklarında, Milano'da bir simyacı ile tanıştı. Bu simyacıdan öğrendikleriyle 1552'de ilk kitabını ilaçlar üzerine yayımladı.[2 / 1]

Kırk dört yaşındaydı ve çok şeyler görmüş, çok ıstıraplar, çekmiş hayatını insanlara adamıştı. Salon'da doktorluk yapmaya devam etti; bir yandan da kadınlar için makyaj malzemeleri (boyalar kokular) üretiyor hastalar için yazdığı ilaçları da bizzat kendisi yapıyordu. Boş zaman buldukça da durmadan yazıyordu. Gezginci yaşamı sırasında buna pek zaman bulamamıştı.[1]

Tüm çağdaşları gibi, astrolojiyle de ilgilenen Nostradamus 1550'den itibaren gök cisimleri esas alınarak yapılmış kehanetler içeren bir almanak yayımlamaya başladı.[2]

1555 yılının Mayıs ayında kehanetlerinin ilk üç bölümü yayınlandı. Bunlara Yüzlükler (Centuries) adı veriliyordu. Nostradamus kehanetlerini dörtlü mısralar halinde yazmıştı. Bu dörtlüklerin yüz tanesi bir araya gelerek bir “Yüzlük” oluşturuyordu. İlk üç yüzlükle birlikte oğlu Sezar'a yazdığı önsöz ve dördüncü yüzlüğe ait elli altı dörtlükte yayınlandı.

Bunların büyük yankılar uyandırmasının ardından 1557 yılında yayınlanan yüzlüklerin sayısı yediyi buldu. Kehanetleri Michel de Nostradamus'un kehanetleri adıyla yayınlanıyordu. Yani Nostre-Dame adı Nostradamus olarak değişmişti. Birçoklarının bunun asıl isminin Latince'si olduğunu düşünmelerine rağmen Nostradamus Latince'de bizde olanı veriyoruz anlamına gelmektedir yani bunun bir tebligat bir ifşaat olduğu kastedilmektedir.[1]

Kehanetlerinin ilgi görmeye başladığı o yıllardan itibaren yazdığı dörtlüklere “Nostradamus” imzasını atmaya başladı. "Nostradamus" terimi, Latince'de “bizim hanımımız” anlamına gelmekten ziyâde; “biz, bizim olan şeyleri veriyoruz (damus)” ya da “biz, derde deva olan şifa ilacını (pancea, panase) veriyoruz” anlamına gelir.[2]

Ününün iyice yayılması üzerine Fransa Kralı'nın daveti ile Paris'e gitti. Kraliçe'ye çocukları ile ilgili kehanetlerde bulundu. Saray ve çevresine mensup kişilere horoskoplar çizdi kehanetlerde bulundu. Kraliçe o kadar etkilenmişti ki bir gün kahini Salon'daki evinde bile ziyaret etmişti.[1]

Haziran 1566'da, ilk kez saraya davet edildiğinde yaptığı yorucu yolculuk sonrası yakalandığı Gut hastalığı, bir kez daha ve daha ciddi olarak yakasına yapışıyordu. Yaklaşan ölümünü hisseden Nostradamus, 17 Haziran'da vasiyetini yazdırdı. Serveti üç bin dört yüz kırk dört altın olarak kayıtlara geçti (o zaman için bu oldukça büyük bir servetti). Mirasını; eşi, üç erkek ve üç kız çocuğu arasında eşit olarak paylaştırdı. Bu arada her ihtimal, vasiyette göz önüne alınmıştı. Kızlardan birisinin evlenmeden önce beklenmedik ölümü halinde ne yapılacağı bile ayarlanmıştı. Yatağını üst kata, çok sevdiği çalışma odasına taşımıştı. Hasta ve yorgun vücudunu rahatça hareket ettirebilmesi için özel bir sıra bile yaptırılmıştı. Ayın yirmi besinde artık doktor Nostradamus, hastalığının su toplama safhasına geçtiğinin farkına vardı. Son duasını yapmak üzere Franciscan Manastırı'ndan çağırılan Rahip Vidal, Nostradamus'un günah çıkartmasını tek duyan insan oldu. Tanıkların anlattıklarından öğrenilene göre, büyük bir ıstırap çekmesine rağmen sakin ve sessizdi. Geceyi yalnız geçirmek istediğini söyleyip ertesi sabaha kadar kimsenin odaya gelmemesini istedi. Yardımcısı Chavigny'in; "Niye yarın sabaha kadar?" sorusunu ise; "Beni gün doğusunda canlı bulamayacaksınız." diye cevaplandırmıştı.[3]

Ve Nostradamus, 1 / 2 Temmuz 1566 gecesi 62 yaşındayken yerel papaza bir akşam önce söylediği ve 141. kehanette belirttiği gibi öldü:

"Kralın armağanını aldıktan sonra
Bir saray dönüşü verecek son soluğunu
En sevgili dostları yakınları yatağının
Ve sedirin başında; ölmüş bulacaklar onu"
[1]

Ertesi gün güneş doğarken, Chavigny Nostradamus'un ailesi ve dostları ile beraber üst kata çıktı. Gelmiş geçmiş en büyük kahini yatağı ve yaptırdığı sırası arasında cansız yatarken buldular.

Dul eşi Anne, eşinin son isteğini yerine getirtti ve tabutunu dik biçimde Cordeliers de Salon kilisesinin duvarına gömdürttü. Böylece hiçbir şaşkın, mezarının üzerine basmayacaktı. Ayrıca şu sözleri de Latince olarak, tabutunu örten 2.5 metre boyundaki mermer duvara yazdırttı:

"Burada bütün ölümlülerden farklı olarak, yıldızların etkisiyle geleceği gören kalemiyle olayları kaydetmeye lâyık bulunmuş meşhur Michel Nostradamus yatıyor. Altmış iki yıl, altı ay ve yedi gün yaşadı. 1566'da Salon'da öldü. Gelecek nesiller, onun istirahatını bozmasınlar. Anne Posart Gemelle, eşine gerçek mutluluk diler." [3]

Seyyar satıcıların köylerde sattıkları yıllık almanaklar ve ardından da Yüzü Güzelleştirmek ve Renklendirmek İçin Boyalar ve Kokular isimli bir kitap yayınlandı.[1]  Geçmişte bu beceriyi bir sanat haline getirebilen bir avuç büyük yetenekli insanin arasında bir tanesinin özel yeri vardır. Bundan dört yüzyıl önce Güney Fransa'da yaşamış, daha çok isminin Latince'ye çevrilmiş hali olan Nostradamus adıyla tanınan Michel de Nostredame özellikle içinde bulunduğumuz yüzyılda büyük bir ün kazanmıştır.

Simya bilgini, kahin, tip doktoru, şifalı bitkiler uzmanı, kozmetiklerin ve meyveleri korumakta kullanılan maddelerin mucidi, bu 16. yüzyıl Rönesans adamı yüzyılımıza kadar olağandışı ve esrarengiz bir kişi olarak kalmıştır. Bin kehaneti içeren on ciltlik "yüzyıllar" adlı eseri günümüze dek defalarca basılmış ve sakladığı sırların açıklanacağı günü beklemiştir. Bir insanın geleceği nasıl bu kadar kesin bir şekilde görebildiği bilinmiyor.[3]

Nostradamus' Biography (English Language)

Michel de Nostradame, more commonly known as Nostradamus, was born on December 14, 1503, in St. Remy de Provence. He was a seer and a time traveler living in 2 realities. He also was adept in astrology and astronomy, and, along with his own clairvoyance. He used both sciences to interpret the visions he received in the secrecy of his study.

He was often refered to as the prophet of doom because of the visions he had involving death and war. His followers say he predicted the French Revolution, the birth and rise to power of Hitler, and the assassination of John F. Kennedy. His prophetic vision....942 cryptic poems called "The Centuries" groups in sets of 100. A single verse is commonly called a quatrain and 100 quatrains a Centurie. They have enthralled generation after generation of readers. He predicted some of history's most monumental events from the Great Fire of London (1666) to the destruction of the space shuttle Challenger.

His parents were of simple lineage from around Avignon. Nostradamus was the oldest son, and had four brothers; of the first three we know little; the youngest, Jean, became Procureur of the Parliament of the Provence.

Nostradamus' great intellect became apparent while he was still very young, and his education was put into the hands of his grandfather, Jean, who taught him the rudiments of Latin, Greek, Hebrew, Mathematics and Astrology.

When his grandfather died, Nostradamus was sent to Avignon to study. He already showed a great interest in astrology and it became common talk among his fellow students. He upheld the Copernican theory that the world was round and circled around the sun more than 100 years before Galileo was prosecuted for the same belief.

Since it was the age of the Inquisition and the family were converted from Judaism to the Catholic faith by the time Nostradamus was nine years old, his parents were quite worried, because as ex-Jews they were more vulnerable than most. So they sent him of to study medicine at Montpellier in 1522.

Nostradamus obtained his bachelor's degree after three years, with apparent ease, and once he had his license to practise medicine he decided to go out into the countryside and help the many victims of the plague.

After nearly four years he returned to Montpellier to complete his doctorate and re-enrolled on 23rd October 1529. Nostradamus had some trouble in explaining his unorthodox remedies and treatments he used in the countryside. Nevertheless his learning and ability could not be denied and he obtained his doctorate. He remained teaching at Montpellier for a year but by this time his new theories, for instance his refusal to bleed patients, were causing trouble and he set off upon another spate of wandering.

While practising in Toulouse he received a letter from Julius-Cesar Scaliger, the philosopher considered second only to Erasmus throughout Europe. Apparently Nostradamus' reply so pleased Scaliger that he invited him to stay at his home in Agen. This life suited Nostradamus admirably, and circa 1534 he married a young girl 'of high estate, very beautiful and admirable', whose name was lost to us. He had a son and a daughter by her and his life seemed complete.

Then a series of tragedies struck. The plague came to Agen and, despite all his efforts, killed Nostradamus' wife and two children. The fact that he was unable to save his own family had a disastrous effect on his practice. The he quarrelled with Scaliger and lost his friendship. His late wife's family tried to sue him for the return of her dowry and as the final straw, in 1538, he was accused of heresy because of a chance remark made some years before. To a workman casting a bronze statue of the Virgin, Nostradamus had commented that he was making devils. His plea that he was only describing the lack of aestheticappeal inherent int the statue was ignored and the Inquisitors sent for him to go to Toulouse.

Nostradamus, having no wish to stand trial, set out on his wandering again and kept well clear of the Church authorities for the next six years. We know little of this period. From references in later books we know he travelled in the Lorraine and went to Venice and Sicily. Legends about Nostradamus' prophetic powers also start to appear at this time.

By 1554 Nostradamus had settled in Marseilles. In November that year, the Provence experienced one of the worst floods of its history. The plague redoubled in virulence, spread by the waters and the polluted corpses. Nostradamus worked ceaselessly.

Once the city had recovered, Nostradamus moved on to Salon, which he found so pleasant a town that he determined to settle there for the rest of his life. In November he married Anne Ponsart Gemelle, a rich widow. The house in which he spent the remainder of his days can still be seen off the Place de la Poissonnerie.

After 1550 he produced a yearly Almanac - and after 1554 The Prognostications - which seem to have been successful, and encouraged him to undertake the much more onerous task of the Prophecies. He converted the top toom of his house at Salon into a study and as he tells us in the Prophecies, worked there at night with his occult books. The main source of his magical inspirations was a book called De Mysteriis Egyptorum.

By 1555 Nostradamus had completed the first part of his book of prophecies that were to contain predictions from his time to the end of the world. The word Century has nothing to do with one hundred years; it was so called because there were a hundred verses or quatrains in each book. The verses are written in a crabbed, obscure style, with a polyglot of vocabulary of French, Provencal, Italian, Greek and Latin. In order to avoid being prosecuted as a magician, Nostradamus writes that he deliberately confused the time sequence of the Prophecies so that their secrets would not be revealed to the non-initiate.

It is extraordinary how quickly the fame of Nostradamus spread across France and Europe on the strength of the Prophecies, published in their incomplete form of 1555. The book contained only the first three Centuries and part of the fourth. The prophecies became all the rage at Court, the Queen, Catherine de Medici, sent for Nostradamus to come to Court, and he set out for Paris on 14th July 1556. On 15th August, Nostradamus booked a room at the Inn of St. Michel, and the next day the queen sent for him.

One could only wish that there had been a witness to record their meeting. Nostradamus and the Queen spoke together for two hours. She is reputed to have asked him about the quatrain concerning the king's death and to have been satisfied with Nostradamus' answer. Certainly she continued to believe in Nostradamus' predictions until her death. The king, Henri II, granted Nostradamus only a brief audience and was obviously not greatly interested.

Two weeks later the queen sent for him a second time and now Nostradamus was faced with the delicate and difficult task of drawing up the horoscopes of the seven Valois children, whose tragic fates he had already revealed in the centuries. All he would tell Catherine was that all of her sons would be kings, which is slightly inaccurate since one of them, Francois, died before he could inherit.

Soon afterwards Nostradamus was warned that the Justices of Paris were inquiring about his magic practices, and he swiftly returned to Salon. From this time on, suffering from gout and arthritis, he seems to have done little except draw up horoscopes for his many distinguished visitors and complete the writing of the Prophecies. Apparently he allowed a few manuscript copies to criculate before publication, because many of the predictions were understood and quoted before the completed book came off the printing press in 1568, two years after his death.

The reason for this reticence was probably the king's death in 1559. Nostradamus had predicted it in I.35 and may have felt that it was too explicit for comfort and that it would be advisible to wait some years until things had quietened down. But the following year, 1560, King Francis II died, and this time he was openly quoted.

In 1564 Catherine, now Queen Regent, decided to make a Royal Progress through France. While travelling she came to Salon and visited Nostradamus. They dined and Catherine gave Nostradamus the title of Physician in Ordinary, which carried with it a salary and other benefits.

But by now the gout from which Nostradamus suffered was turning to dropsy and he, the doctor, realized that his end was near. He made his will on 17th June 1566 and left the large sum, for those days, of 3444 crowns over and above his other possessions. On 1st July he sent for the local priest to give him the last rites, and when Chavigny took leave of him that night, he told him that he would not see him alive again. As he himself had predicted, his body was found the next morning.

He was burried upright in one of the walls of the Church of the Cordeliers at Salon, and his wife Anne erected a splendid marble plaque to his memory.

It was rumored that a very secret document existed in his coffin, that would decode his prophecies. In 1700, the coffin was moved to a prominent wall of the Church. Careful not to disturb his body a quick look inside revealed an amulet on his skeleton, with the year 1700 on it. One night in 1791 during the French Revolution, soldiers from Marseilles broke into the church, in search of loot. The next morning they were ambushed by Royalists. The soldier who had used Nostradamus' skull as a wine glass, the night before, died by a sniper's bullet.

Under the Oak (coffin) lightening strikes in Gienne.
Not far from there (Salon) is hidden the treasure
For after long centuries it is grabed
Found, shall die, eye pierced by a spring (of a trigger).


I 27 The Desecration of Nostradamus' Tomb [4]

Kaynaklar

[1] www.1forum.net/biyografiler/nostradamus-kimdir-nostradamus-kehanetleri-169145.html
[2] tr.wikipedia.org/wiki/Nostradamus
[3] www.flzteam.com/forum/tarih/55549-nostradamusun-hayati.html
[4] www.crystalinks.com/nostradamusbio.html





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: AYKUT, 03.05.2010, 08:15 (UTC):
ÇOK GÜZEL BİLGİLER EMEGİNİZE SAĞLIK



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36786041 ziyaretçi (102903687 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.