Ruh (Şiir: Necip Fâzıl Kısakürek)
 

Ruh

Necip Fâzıl Kısakürek

Ya bin yıl, ya bin asır sonra o gün gelecek.
Koklarken küllerimi mezarımda bir böcek,

O kadar yanacak ki, bir yüksüklük toprağım,
Yerden bir damar gibi kopup fışkıracağım!

Ve birden bakacağım, her tarafım bitişmiş,
Başım, toprak altında bir mâden gibi pişmiş.

Nefesten daha ince bir ipek kumaş, derim;
Fosfordan daha parlak, ince uzun ellerim.

Dalacağım kendimin hayrân hayrân seyrine,
Diyeceğim; Bu dönen şeyler eski yerine,

Benim diye baktığım şeyler miydi bir zaman?
Külümün rüyası mı yoksa gördüğüm?.. Amân!

Başımda açılacak fânîlerin semâsı,
Ve onların toprağa gerçek diye temâsı,

Bir tatlı vehim gibi içimi bayıltacak;
Toprağın, koşacağım, üzerinde yalın ayak;

Şehrin, dolaşacağım kuş gibi etrâfında;
Bir beyaz hayâletin upuzun çarşafında,

Gezeceğim, doğduğum evin odalarını,
Geceleyin, koskoca şehrin lâmbalarını,

Bir keskin üfleyişim söndürmeye yetecek;
Korku, şehrin çelikten sesini tüketecek.

Her şey susacak o ân, çalınacak kapılar;
Kiremitleri yaprak yaprak alan bir rüzgâr,

Ağzımdan haykıracak, uzun, gizli, çapraşık...
Erişilmez fikir ki, düğüm düğüm dolaşık...

Sarıldıkça boşanan yumak, çözülen demet;
Başı görünmez hayâl, sonu gelmez nedâmet...


(1931)





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: ayşegül, 03.11.2010, 07:20 (UTC):
bu kadar mı güzel olur!!!üstadın farkı yine bariz bir şekilde ortada...



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36795887 ziyaretçi (102920840 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.