Yalnızlık
 

yalnızlık

Yalnızlık

Kayıp Gül

Yalnızlığın ne olduğunu bilmediğim, düşünmediğim zamanlar vardı.

Hep duyduğum ama bilmediğim yalnızlık nasıl bir şeydi kendimce soruyordum.

Hiç yalnız kalmamıştım ki; ya da ben, yalnızlığın ne olduğunu bilmiyordum…

İlk neşe içinde uçan güvercin kanatlarıma küçük bir taşın çarpmasında buldum yalnızlığı...

Semâda şekillenen neşeli taraflarım, gülüşlerim; canımın yanmasıyla bir damla gözyaşına dönüştü…

Oysa ben, ağlamayı bilmezdim ki…

İşte dedim kendimce.

İşte, adını duyduğum; ama bilmediğim yalnızlığı sanırım tanımaya başlıyorum...

Ne gariptir; birinin canını yakarsın, sonra huzur içinde yatarsın yatağına ve hiç bir şey olmamış gibi uyursun rahat. Kaç güvercin yaraladım elimdeki sapanla demezsin…

Acı içinde kıvranan binlerce güvercinden habersiz birini de ben yaraladım demezsin…

Günler geçiyor, yalnızlığı tanımam zor olmuyordu.

Ben büyüdükçe, od a büyüyordu içimde.

Bilmediğimi bir başka yalnızlıktan öğreniyordum…

Yarabbim, ne çok yalnız insan var... Ne kadar çok yaralı güvercin var...

Zaman geçtikçe, kendinden uzaklaşıyorsun. En başta güveni kaybediyorsun.

Hiç kanatlarınız yaralı bile olsa uçmaya çalıştınız mı? Ben, çalıştım... Ama olmadı. Yetmedi yaralamak... Kırıldılar zaman geçtikçe. Öyle basit değildi yalnızlık keşfi... Merak etmediğim, adını bilmediğim bu ad, günler geçtikçe bana tanıdık gelmeye başlamıştı.

Alışmaya mı başlamıştım?! En sevdiğim tarafıysa, yalnızlığımla konuştuğumda tüm kaçışlarımda ona sığındığımda beni hiç geri çevirmemesi, kollarına alıp sımsıkı sarıp ihânet etmemesini seviyordum…

Hep duyduğum bir cümle vardı duyduğumda anlamadığım... Biri bir diğerine içimde bir boşluk var, ne yapsam dolmuyor diyordu. Etrafımdaki çemberler daraldıkça; ben de bir boşluk yaratmaya başladım. Böyle mi oluyor acaba dedim kendimce duyduklarımı yaşayarak öğrenmem? Merak ettiklerime kendimi siper etmem mi gerek?!...

İşte kendime dönüş, başlamıştı gece yatağıma yattığımda. Analiz etmeye başladım kendimi. Ne yargıladıysam; onlar, bana dönüyordu. Üzülüyor muydum ? HAYIR...

Hiç yalnızlığımdan, içimdeki boşluktan yeni bir "ben" yaratacağım aklıma gelmemişti.

Dünyam, dar gelmeye başladıkça; başka bir dünyanın kapıları açılmaya başlamıştı.

O dünyaya ayak uydurmak, çok zordu…

Yalnızlığında bir boşluk ve o boşluktan bir güç yaratıyorsun kendince ve en güzeli de Yaradan'ı daha iyi tanımaya başlıyorsun. Bir insan değilsin de, sanki bir hamur oluyorsun Yaradan'ın mucize ellerinde... Seni şekillendirirken, anlıyorsun ki hiç bir şey boşuna değil….

İşte yalnız olmadığını anlıyorsun....Korkuların yok içinde... Biliyorsun ki, hep seni takip etmekte kendi benliğin.

Bir yanın hep yalnızlıkta ve boşlukta; ama artık canın yanmıyor... Gülüşlerin, yok belki; ama tebessüm, dudaklarında bir damla gelecek oluyor.

Önceleri kızdığın her olay, anlıyorsun ki hayatın tiyatro sahneleri izlediğinde ders alman gereken...

Ve anlıyorsun; yalnızlık, senin iç dünyana keşif kapısı... Hiç tereddüt etmeden giriyorsun o kapıdan. Tanıdıkça, şekillendirdikçe korkacağın değil de en çok güveneceğin sığınağın olduğunu anlıyorsun.

Boşluğaysa şu anda bir isim bulmam imkânsız... Dedim ya, daha hamurum sanırım... Boşluğumsa, ŞEKİLLENMEMİŞ YANIM…

KAYİPGÜL 2010-05-06 12:20





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: kayıpgul, 07.05.2010, 14:54 (UTC):
"Yalnızlık" her şeyin adı kelimeler başkalaşınca

Melankolik bir sapkının her kült mısrasında

Yalnızlık "Tanrı" Tanrı'yı bulamayınca

Yalnızlık "hayal" gerçekler olmayınca

Yalnızlık "dört kitap" inanç duymayınca

Yalnızlık "her sabah" sabahlardan bıkınca

Yalnızlık "bir anne" zamansız büyüyünce

Yalnızlık "kalabalık" kimseyi sevmeyince

"Yalnızlık" her şeyin adı kelimeler başkalaşınca

Yorumu gönderen: Akhenaton, 07.05.2010, 14:35 (UTC):
Karşımıza başkaları çıkmadan, yalnızlık diye bir şey yoktur. hep başkalarıyla hissederiz yalnızlığı ve hep başkalarıdır tanıtan kendi yalnızlığımızı. Her insan, yalnız doğar aslında. Yalnız büyür, yalnız yaşar kendi içinde. Hissetmezsin kalabalıkların içindeyken hiç. Ama bazen bir kişi çıkagelir ve öğretir sana kalabalıkların içinde bile yalnız olmayı. Yarım ve eksik olduğunu hatırlatır sana. Mahşeri bir yalnızlıktır bizimkisi; herkesin kendi hesabının derdine düşüp farketmemesi karşındakini. Yalnızlık, Allah'a mahsustur dediklerinde düşünürüm hep. Ondan başka ve kendinin haricinde hiçbir şey yoksa gayrısının olmadığı bir yalnızlıktan söz edilebilir ni? Yalnız ölmez ama her insan. Kendini kuşatan ve şahdamarından bile "Yakın Olan"ı unuttuğunda başlar yalnızlığı. Ölünce ise perde kalkar ve anlar yalnız olmadığını. Bir BBG evi gibi her fiilinin yaşarken gözlenmiş, tüm davranış ve tepkilerinin kayıt altına alınmış olduğunu...

Yorumu gönderen: kayipgul, 06.05.2010, 12:29 (UTC):
Ayşegül Yalnızlıktan şu çıktı ortaya sanırım yalnızlık taraflara göre değişiyor kişisel taraf:)) Yalnızlık yalnız olsaydı anlatmak istediklerini nasıl anlatırdı:)eh yalnızlık bu istediğine istediğini anlatıyor:)

Yorumu gönderen: ayşegül, 06.05.2010, 12:10 (UTC):
şu kelimeler çok ilginç,yanlızlığın iki tarfı varsa yanlızlık da yalnız değil demekki iki yanlızlık bir araya gelirse yanlızlık ortadan kalkar:)neyseiiAllah selameti üzerine olusun...

Yorumu gönderen: Kayipgül, 06.05.2010, 11:52 (UTC):
Sevgili Ayşegül
Yalnızlığın iki tarafı vardır.Biri şeytani diğeride ruhani.Ben elimden geldiğince ruhani tarafını anlattım.Tabiki herkes başka bir anlam çıkarıcak kendine göre ama bazı yalnızlıklar yaşananlara göre yön belirler çıkardığın derslere bağlıdır.Yeterki o yalnızlığın içinde anlatılanı dinlemeyi bil.Sevgiyle kal

Yorumu gönderen: ayşegül, 06.05.2010, 11:16 (UTC):
yanlızlık sadece insanlar tarafından yanlız bırakılınca yalnızlık olmaz,bazen insan birdolu insanlar içindeyken de kendini yanlızlığa itebilir ve hiçbir hali ile önerilen yada kabullenmesi gerekilen bir durum değildir.şeytanın en kolay tuzağa düşürdüğü yanılgıdır bu ve maalesef günümüz dünyasında insanların en çok yakındığı durumdur...bu his her halükarda sonuç olarak iyi durumlar meydana getirmez.ALLAH'ı düşünmek için kendinle kaldığın zamanlarda bile tek değilsin Allah seninle beraberdir. kimse yalnız değildir dost arayana Allah yeter:)



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:
 
 
19 Ağustos 2007 itibariyle, toplam: 36786020 ziyaretçi (102903650 klik) tarafından görüntülenmiştir. Online ziyaretçi rekorumuz, 4626 kişi. (5 Eylül 2010)
 
 

gizli

Bu site, en iyi Firefox ve Google Chrome tarayıcılarında ve 1024 x 768 ekran çözünürlüğünde görüntülenir.